Ιστολόγιο

Μια ευχάριστη διαδρομή..

Οι Έλληνες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης αναγκάζονταν να πληρώσουν εισιτήριο για να μπουν στο τρένο που τους μετέφερε στην εξόντωση τους. Η εξαπάτηση, το ταξίδι και η… διαλογή

Η επίσκεψη στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς είναι μια εξωπραγματική αλλά και επιβεβλημένη εμπειρία. Επί ώρες περιφέρεσαι σαν φάντασμα στα κτίρια και τους δρόμους, ακούγοντας τη φωνή του ξεναγού. Δεν θέλεις να μιλήσεις, δεν θέλεις να φωτογραφήσεις. Είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος του εγκλήματος, τόσο σατανικά άρτια η οργάνωση του εργοστασίου του θανάτου που ο εγκέφαλος σου αντιστέκεται. Του είναι δύσκολο να αποδεχθεί ότι πίσω από αυτή τη μηχανή εξόντωσης ήταν άνθρωποι και όχι κάποια μυθικά τέρατα. Άνθρωποι σχεδίασαν και εκτέλεσαν την ιδέα της “τελικής λύσης”, νεαροί  από την πολιτισμένη Γερμανία έσπρωχναν τα παιδιά στους θαλάμους αερίων και διακεκριμένοι επιστήμονες έκαναν φρικτά πειράματα πάνω τους.

Από την πρώτη στιγμή έως την τελευταία που βρίσκεσαι στα στρατόπεδα βιώνεις ένα μόνιμο σοκ. Οι εικόνες και οι πληροφορίες σε βομβαρδίζουν και όταν πλέον έχεις ολοκληρώσει την επίσκεψη νιώθεις ότι είσαι ένα διαφορετικό άτομο.

Για τους Έλληνες επισκέπτες δύο είναι οι μεγάλες εκπλήξεις. Η πρώτη σε περιμένει στο τέλος του στρατοπέδου Μπιρκενάου, ανάμεσα στους δύο γκρεμισμένους από τους Γερμανούς θαλάμους αερίων. Μια από τις επιγραφές τονίζει στα ελληνικά: “Ας είναι για αιώνες κραυγή απελπισίας και προειδοποίηση για την ανθρωπότητα αυτός ο τόπος, όπου οι ναζί φόνευσαν περίπου ενάμιση εκατομμύριο άντρες, γυναίκες και παιδία κυρίως Εβραίους, από διάφορες χώρες της Ευρώπης. Άουσβιτς- Μπιρκενάου 1940- 1945”.

Περίπου 55.000 Έλληνες Εβραίοι μεταφέρθηκαν με τρένο από την χώρα μας στην Πολωνία και εξοντώθηκαν στους θαλάμους αερίων. Πρόκειται για την πέμπτη πολυπληθέστερη εθνική ομάδα μετά τους Εβραίους από την Ουγγαρία (430.000), την Πολωνία (300.000), τη Γαλλία (69.000) και την Ολλανδία (60.000).

Ελληνικά ο επισκέπτης θα… συναντήσει και νωρίτερα σε ένα από τα κτίρια του πρώτου στρατοπέδου το οποίο έχει διαμορφωθεί ως έκθεση. Θα τα δει γραμμένα πάνω σε μικρά χαρτάκια. “Πρόκειται για εισιτήρια. Οι Έλληνες Εβραίοι ήταν οι μόνοι που πλήρωσαν εισιτήρια για να ταξιδέψουν με το τρένο στο Άουσβιτς. Τους έλεγαν ότι πάνε να δουλέψουν και θα επιστρέψουν. Τους έβαζαν να πληρώσουν για το ταξίδι προς την εξόντωση τους” σε ενημερώνει ο ξεναγός και τα μάτια σου βουρκώνουν.

Τα τρένα της εξόντωσης

Όλα ξεκίνησαν στις 10 Μαρτίου 1943  όταν ο Άιχμαν έδωσε εντολή στον Αλόις Μπρίνερ να ξεκινήσει τις αποστολές Εβραίων από την Θεσσαλονίκη. Το πρώτο τρένο του θανάτου ξεκινά από την Θεσσαλονίκη την Δευτέρα 15 Μαρτίου 1943 με 2.400 Θεσσαλονικείς Εβραίους θα φτάσει στο Άουσβιτς έξι ημέρες αργότερα δηλαδή στις 20 Μαρτίου. Η δεύτερη αποστολή θα ξεκινήσει δυο μόλις ημέρες αργότερα, μεταφέροντας 2.500 άτομα, η τρίτη στις 19 Μαρτίου.

Μέσα σε έξι μήνες, 19 συνολικά αμαξοστοιχίες (η τελευταία έφτασε στον προορισμό της στις 18 Αυγούστου) μετέφεραν στην Πολωνία ολόκληρο τον εβραϊκό πληθυσμό της Θεσσαλονίκης. Στις αποστολές του Απριλίου και του Μαΐου, συμπεριλαμβάνονται και οι περίπου 2.000 Εβραίοι από τις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης που βρίσκονταν υπό Γερμανική κατοχή: Διδυμότειχο, Ορεστιάδα, Σουφλί, Φλώρινα και Βέροια. Στις 2 Αυγούστου 1943, μια αμαξοστοιχία μετέφερε 64 Έλληνες Εβραίους καθώς και 367 Εβραίους με ισπανική υπηκοότητα στο στρατόπεδο Μπέργκεν- Μπέλζεν, κοντά στο Ανόβερο σε ένα ταξίδι που κράτησε 12 ημέρες. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 1944 ακολούθησαν τρείς ακόμη αμαξοστοιχίες μεταφέροντας συνολικά άλλους 6.000 Εβραίους από την Αθήνα, τα Ιωάννινα, την Κέρκυρα, τη Λάρισα, τον Βόλο, την Χαλκίδα την Ρόδο και την Κω, ενας μικρός αριθμός από τους οποίους κατέληξε επίσης στο Μπέργκεν-Μπέλζεν.

Στα πολωνικά αρχεία βλέπουμε πως η μικρότερη αποστολή ( που έφτασε, πιθανότατα, στις 8 Ιουνίου 1943) αποτελούταν από 880 άτομα ενώ η πολυπληθέστερη, με ημερομηνία άφιξης στο Άουσβιτς 11 Απριλίου 1944, αριθμούσε 5.026 Εβραίους από την Αθήνα, τα Ιωάννινα, την Λάρισα, την Χαλκίδα και τον Βόλο. Αποτελούμενη από 80 φορτάμαξες, είναι η μεγαλύτερη αμαξοστοιχία με ανθρώπινο φορτίο που αναχώρησε ποτέ από την κατεχόμενη Ελλάδα. Κατά μέσο όρο κάθε αμαξοστοιχία μετέφερε 2.400 – 2.500 Εβραίους.

Το σχέδιο εξαπάτησης

Για τη μεταφορά των Ελλήνων Εβραίων από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς στήθηκε ένα ολόκληρο σχέδιο εξαπάτησης. Με τη συμβολή του αμφιλεγόμενου αρχιραβίνου Τσβι Κόρετς οι Έλληνες Εβραίοι πείστηκαν ότι θα μεταφέρονταν στην Πολωνία για να ζήσουν και να εργαστούν και κάποια στιγμή, όταν θα τελείωνε ο πόλεμος, θα επέστρεφαν στα σπίτια τους. Για αυτό το λόγο πλήρωναν εισιτήρια.

Τα εισιτήρια φυλάσσονται στο Μουσείο του Άουσβιτς. Είναι δίγλωσσα (ελληνικά και γερμανικά) και φέρουν ανάγλυφη ημερομηνία αναχώρησης, αριθμό (με μολύβι) που χαρακτηρίζει το εισιτήριο ως «ομαδικό». Oλα ήταν 3ης θέσης για να μειωθεί ακόμη περισσότερο το κόστος μεταφοράς. Tα εισιτήρια που συναντά ο επισκέπτης στην έκθεση του Άουσβιτς εκδόθηκαν για την 3η αποστολή που αναχώρησε από την Θεσσαλονίκη στις 19 Μαρτίου 1943.

Αποτέλεσμα εικόνας για η σφαγη των εβραίων της θεσσαλονίκης

Όπως αποκάλυψε γερμανικό έγγραφο με ημερομηνία 1 Οκτωβρίου 1944 τα συνολικά έξοδα της σιδηροδρομικής μεταφοράς των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, τα οποία ανήλθαν τελικά σε 1.940.000 περίπου Μάρκα, καλύφθηκαν στο μεγαλύτερο βαθμό από τις εκποιημένες περιουσίες των ίδιων των εκτοπισμένων. Με λίγα λόγια οι ίδιοι οι Έλληνες Εβραίοι κάλυψαν τα έξοδα της επιχείρησης εξόντωσης τους.

Οι συνθήκες στο ταξίδι ήταν φρικτές με σκοπό να μην φτάσουν όλοι ζωντανοί στο Άουσβιτς. «Κάθε οικογένεια μπορούσε να μεταφέρει μαζί της μόνο τα απολύτως απαραίτητα, μέχρι 20 κιλά, για να μην παραγεμίσουν τα βαγόνια. Κάθε βαγόνι που μόλις θα αρκούσε για 40 ανθρώπους, δέχεται ως 80 εξόριστους μαζί με τις αποσκευές τους. Οι θύρες ερμητικά κλειστές, αλυσοδένονται και σφραγίζονται. Οι φεγγίτες, απ’ όπου θα μπορούσε να μπει, έστω και μια ελάχιστη πνοή αέρος, φράσσονται. Ευτυχώς υπάρχουν χαραμάδες στα πλάγια και έτσι αποφεύγεται η ασφυξία. Μέσα εκεί πάνε να σκάσουν. Στη δεύτερη αποστολή ο Αρχιραββίνος Κόρετς επεμβαίνει και επιτυγχάνει οι θύρες κλειδωμένες με μιαν αλυσίδα που τις ενώνει στην μέση να είναι ελαφρά μισάνοιχτες και να επιτρέπουν κάποιον υποτυπώδη αερισμό. Οι πλέον αισιόδοξοι αρχίζουν να κλονίζονται όταν διαπιστώνουν την αγριότητα των σούπω (σ.σ. Schupo= σύντμηση του Schutzpolizei= γερμανική Αστυνομία). Τους ακούν να ουρλιάζουν «ράους» τους σπρώχνουν βίαια στα φορτηγά βαγόνια και τους χτυπούν με τον υποκόπανο, το μαστίγιο ή το ρόπαλο, να αρπάζουν τα παιδιά από τους γονείς τους, να στοιβάζουν εβδομήντα πέντε και ογδόντα ακόμη σε ενα χώρο που μόλις θα αρκούσε για σαράντα άτομα, να αντιλαμβάνονται ότι είναι αιχμάλωτοι και ότι η ειρκτή όπου έχουν εγκλεισθή δεν έχει σχεδόν καθόλου νερό και δεν διαθέτει παρά ένα μικρό δοχείο για τις στοιχειώδεις ανάγκες ολόκληρης της ημέρας, να νοιώθουν την ατμόσφαιρα που μόλις μπορούσε να ανανεωθεί από ένα συρματόπλεχτο παραθυράκι (συχνά φραγμένο από ένα αδιαφανή εξώφυλλο), να γίνεται βρωμερή και η ζέστη καταθλιπτική, να εμφανίζονται οι ψείρες, το μαρτύριο της δίψας, να παραλύουν τα μέλη και το ραχοκόκαλο από το σκύψιμο, να υπακούουν στις διαταγές των κέρβερων που συνόδευαν την αποστολή, πως πρέπει να κρατούνε στο πλάι των τα πτώματα των συντρόφων στην δυστυχία που υπέκυπταν και να περνούν έξι και επτά φριχτές μέρες πριν ανοίξουν τις γερές πόρτες που φράσσουν την κυλιόμενη φυλακή τους…» αναφέρει μαρτυρία της εποχής.

“Οι Εβραίοι είχαν αρχίσει κιόλας να πεθαίνουν”

Ο Θεσσαλονικιός μηχανοδηγός Στέφανος Μαλλιάδης που το 1943 εργαζόταν ως θερμαστής, αναφέρει για τα τρένα του θανάτου: «Τότε κουβαλούσαμε Εβραίους.  Η Κομμαντατούρ ήταν στον Παλιό Σταθμό. Εκεί μάζευαν τους Εβραίους, τους φόρτωναν στα βαγόνια τα δικά μας –Άντρες 50, Ίπποι 8-γράφανε απ΄εξω. Εκεί μέσα φώναζαν οι φουκαράδες, ήταν και γυναίκες και παιδιά όλοι ανακατεμένοι. Όσο μπορούσαμε και εμείς τους δίναμε κανά κομμάτι ψωμί, τι να τους δώσεις όμως το παράθυρο ήταν ψηλά, αλλά μας κυνηγούσανε και οι Γερμανοί. Έγιναν πολλές αποστολές…..Δεν ξέρω αν οι Εβραίοι μπορούσαν να γλιτώσουν, από το τρένο πάντως δεν μπορούσαν να πηδήσουν,  αποκλείεται…».
Αποτέλεσμα εικόνας για η σφαγη των εβραίων της θεσσαλονίκης
Ένας άλλος μηχανοδηγός ο Γιάννης Σορολόπης -μετέπειτα Ιωάννου – πατέρας του Θεσσαλονικιού πεζογράφου Γιώργου Ιωάννου είχε μια χειρότερη εμπειρία, την οποία μεταφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας.«..Ήρθε μουτζουρωμένος και κατάκοπος, αλλά προπάντων στενοχωρημένος. Είχε οδηγήσει ξαφνικά ένα τραίνο με Εβραίους μέχρι πάνω στην Σερβία. Οι Εβραίοι είχαν αρχίσει κιόλας να πεθαίνουν. Οι Γερμανοί σταμάτησαν το τραίνο σε μια ερημιά, είχαν το σχέδιο τους. Από μέσα οι Εβραίοι φώναζαν και κλωτσούσαν τα ξύλινα τοιχώματα. Πατικωμένοι καθώς ήταν δεν μπορούσαν να πάρουν αέρα, εξ άλλου δεν είχαν νερό. Οι Γερμανοί με το πιστόλι στο χέρι άρχισαν να ανοίγουν τα βαγόνια, όχι όμως για το καλό των Εβραίων, αλλά για να τους ξαφρίσουν από τα κρυμμένα κοσμήματα, ρολόγια και λίρες. Τσιρίδες ακούγονταν. Από ένα βαγόνι έβγαλαν ένα μικρό αγόρι πεθαμένο και το απόθεσαν, χωρίς βέβαια να το θάψουν, στο αυλάκι δίπλα στις ράγες».

Από τα έγγραφα διαπιστώνεται ότι το ταξίδι από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το Άουσβιτς διαρκούσε κατά μέσο όρο 7 ημέρες. Σύμφωνα μάλιστα με τον Σ. Μαλλιαδη οι οδηγοί άλλαζαν. «Εμείς τους πηγαίναμε μέχρι την Ειδομένη. Στα σύνορα άλλαζαν οι μηχανοδηγοί,  καμιά φορά είχαμε και Γερμανούς μηχανοδηγούς μαζί μας».

Άφιξη, επιλογή, εξόντωση

Αρχικά τα τρένα σταματούσαν έξω από τα στρατόπεδα αλλά μετά την άνοιξη του 1944 κατασκευάστηκε ενωτική διακλάδωση που τα οδηγούσε πλέον μέσα στο Μπιρκενάου και σε απόσταση αναπνοής από τους θαλάμους αερίων και τους φούρνους.

Αμέσως μετά την άφιξη στην λεγόμενη «ράμπα του θανάτου», οι δυνάμεις των SS ξεκλείδωναν τις πόρτες και ειδική ομάδα κρατουμένων άδειαζε τις φορτάμαξες από τις αποσκευές και τυχόν νεκρούς. Αφού χώριζαν τους νεοφερμένους σε δυο ομάδες (άνδρες-γυναικόπαιδα), ο γιατρός του στρατοπέδου-ανώτερος αξιωματικός των SS- προχωρούσε στην διαβόητη «επιλογή».

Με ένα νεύμα του δαχτύλου του προς τα δεξιά ή τα αριστερά, οδηγούσε τους μεν νεότερους, γερούς και υγιείς στο στρατόπεδο για καταναγκαστική εργασία, τους δε ανήμπορους, ηλικιωμένους, γυναίκες με παιδιά κ.α. (που ήταν και η συντριπτική πλειονότητα), κατ’ ευθείαν στους θαλάμους αερίων και τα κρεματόρια.

Από τους σχεδόν 55.000 Έλληνες Εβραίους που έφτασαν συνολικά στο Άουσβιτς το 76%) εξοντώθηκε στους θαλάμους αερίων αμέσως μετά την άφιξη τους. Μέχρι τη λήξη του πολέμου είχε εξοντωθεί το 96,5% των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης.

Τα ελληνικά εισιτήρια στο μουσείο του Άουσβιτς είναι ίσως η πιο τραγική πινελιά σε αυτό το απόλυτο σκηνικό φρίκης. Με την ελπίδα ότι θα μεταφερθούν σε μια περιοχή όπου θα εργαστούν και θα είναι ασφαλείς οι Έλληνες Εβραίοι πλήρωσαν για να ταξιδέψουν τελικά στην εξόντωση τους.

Κοροναιός . Τι είναι , πως λειτουργεί και μολύνει

Είναι όντως τόσο επικίνδυνος και τόσο φονικός; Πόσο πιθανή είναι μια πανδημία από τον νέο κοροναΐό;

Όλος ο πλανήτης είναι αντιμέτωπος με μια πιθανή πανδημία ενός νέου κοροναϊού. Η ασθένεια που ξεκίνησε στην πόλη Ουαχάν της Κίνας, πρωτεύουσα της επαρχίας Χουμπέι, έχει εμφανιστεί σε διάφορα σημεία του κόσμου, ενώ έχει φτάσει και στην Ευρώπη όπου δύο κρούσματα καταγράφηκαν στην Γαλλία. Ποιος είναι όμως αυτός ο νέος κοροναϊός που έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος της παγκόσμιας κοινότητας και θα πρέπει όντως να ανησυχούμε;

– Τι είναι οι κοροναϊοί;

Οι κοροναϊοί ή κορονοϊοί είναι οικογένεια ιών, οι οποίοι έχουν πάρει το όνομά τους από τη χαρακτηριστική εμφάνισή τους στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, όπου διακρίνονται εξογκώματα περιμετρικά του ιού σαν στέμμα, ή αλλιώς «κορόνα». Πρόκειται για αρκετά συχνούς ιούς, οι οποίοι προκαλούν συνήθως ήπια αναπνευστικά προβλήματα όπως βήχα και καταρροή, ωστόσο υπάρχουν και ορισμένοι πιο επικίνδυνοι, όπως ο SARS και ο MERS οι οποίοι είχαν εμφανιστεί πριν μερικά χρόνια προκαλώντας και τότε φόβο για πανδημία. Σε λίγες περιπτώσεις οι συνήθεις κοροναϊοί μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού, όπως πνευμονία και βρογχίτιδα.

Είναι κοινοί στα ζώα παγκοσμίως και μόνο λίγοι από αυτούς είναι γνωστό ότι μολύνουν τους ανθρώπους. Σπάνια κάποιος κοροναϊός μεταλλάσσεται και εξαπλώνεται από τα ζώα στους ανθρώπους, όπως συνέβη με τους ιούς SARS και MERS. Θεωρείται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα μολυνθούν με πιο ήπιους κοροναϊούς τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους και θα εμφανίσουν ήπια έως μέτρια συμπτώματα.

-Ποιος είναι ο νέος κοροναϊός;

Η νέα μορφή του κοροναϊού ονομάστηκε «2019-nCoV» και είναι μέλος της ίδιας μεγάλης οικογένειας με τους προηγούμενους ιούς SARS και MERS. Εμφανίστηκε πρώτη φορά στην Κίνα το Δεκέμβριο του 2019 και πιστεύεται ότι μεταδόθηκε στον άνθρωπο από τα ζώα.

-Πώς ξεκίνησε ο ιός

Πηγή της εξάπλωσης του ιού θεωρείται ότι η είναι η υπαίθρια αγορά Χουανάν που βρίσκεται στην πόλη Ουχάν. Εκεί, πωλούνται κάθε είδους ζώα που προορίζονται για φαγητό: από πουλερικά, ψάρια και χοιρινό μέχρι και νυχτερίδες, φίδια, τρωκτικά, κοάλα ακόμα και μικροί λύκοι. Η κατάσταση στην αγορά απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ότι τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής: νεκρά ζώα τοποθετούνται δίπλα σε ζωντανά χωρίς καμία προστασία και διαχωρισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά από τα «εδέσματα» που πωλούνται στην συγκεκριμένη αγορά – νεκρά ή ζωντανά- είναι παράνομα, ωστόσο οι Αρχές φαίνεται να έκαναν τα στραβά μάτια ως τώρα. Η αγορά έκλεισε την 1η Ιανουαρίου και έχει απολυμανθεί ωστόσο πλέον είναι πολύ αργά.

Σύμφωνα με τα εργαστηριακά αποτελέσματα των εξετάσεων στις οποίες μελετήθηκε το φαρυγγικό επίχρισμα και το αίμα όσων ανθρώπων νόσησαν διαπιστώθηκε πως πιθανότατα ο ιός μεταλλάχθηκε και μεταδόθηκε για πρώτη φορά από τα ζώα στους ανθρώπους της συγκεκριμένης αγοράς.

Η επιστημονική μελέτη γύρω από τον νέο κοροναϊό που δόθηκε στη δημοσιότητα το Σάββατο 25/1, αναφέρει ότι η βασικότερη πηγή μόλυνσης ήταν οι νυχτερίδες, οι οποίες πωλούνταν στην συγκεκριμένη αγορά και χρησιμοποιούνται συνήθως ως συστατικό σε σούπες. Παράλληλα, ο ιός εντοπίστηκε και στις κόμπρες που πωλούνται στην αγορά και χρησιμοποιούνται στην κουζίνα της Κίνας.

Όπως αναφέρεται, ο νέος κοροναϊός που χτυπά τον άνθρωπο είναι κατά 96.2% ίδιος με αντίστοιχους κοροναϊούς που εντοπίζονται στις νυχτερίδες, οι οποίες με την σειρά τους μολύνουν κυρίως τα φίδια. Αν και ακόμα δεν είναι επιβεβαιωμένο πώς ξεκίνησε η μόλυνση των ανθρώπων, οι επιστήμονες θεωρούν πως είναι πιθανό ο «2019-nCoV» να προέκυψε από το συνδυασμό ξεχωριστών ιών που μολύνουν αυτά τα δύο είδη ζώων. Αυτό μπορεί να συνέβη στη φύση ή στην αγορά της Χουανάν, όπου τα ζώα διατηρούνταν κοντά το ένα στο άλλο.

– Ποια είναι τα συμπτώματα του νέου ιού;

Οι ασθενείς που μολύνονται από το νέο κοροναϊό παρουσιάζουν υψηλό πυρετό και βήχα, ενώ μερικοί έχουν και δύσπνοια κα φτάνουν ως την πνευμονία. Τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με αυτά του SARS και εμφανίζονται ανάμεσα στη δεύτερη μέρα και στη δεύτερη εβδομάδα μετά την έκθεση στον ιό.

– Πώς γίνεται η διάγνωση και η θεραπεία του;

Οι κινεζικές αρχές έχουν κάνει αποκωδικοποιήσει του γονιδιώματος του νέου κοροναϊού ενημερώνοντας τους επιστήμονες από όλο τον κόσμο, οι οποίοι επίσης μελετούν τον ιό. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει συγκεκριμένη αντιική θεραπεία για τη λοίμωξη κι έτσι οι ασθενείς λαμβάνουν φαρμακευτική θεραπεία για να κατευνάσουν τα συμπτώματα τους και αναμένεται να ανακάμψουν μόνοι τους μετά από ένα διάστημα. Συνίσταται η ανάπαυση και η λήψη πολλών υγρών.

Επιπλέον, δεν υπάρχει ακόμη εμβόλιο για το νέο κοροναϊό, ωστόσο έχει ήδη ξεκινήσει η προσπάθεια για την δημιουργία του. Από την άλλη, η αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Regeneron έκανε γνωστό ότι βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξης μιας αντιικής θεραπείας.

– Πώς εξαπλώθηκε στους ανθρώπους;

Σύμφωνα με την γενετική ανάλυση που έχουν κάνει οι επιστήμονες φαίνεται ότι ο ιός πιθανώς ανέπτυξε την ικανότητα να μεταφέρεται από τα ζώα στους ανθρώπους χάρη σε μια συγκεκριμένη μετάλλαξη στο γονίδιο μιας πρωτεΐνης. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν πως αν ο ιός εκκρίθηκε μαζί με τα κόπρανα των ζώων, τότε μέσω του αέρα θα εισπνεύστηκε από κάποιους ανθρώπους και θα τους μόλυνε.

-Πώς μεταδίδεται ο ιός;

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο βασικός τρόπος μετάδοσης του ιού είναι από τα ζώα στον άνθρωπο. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό ότι μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι από τον αέρα με τα σταγονίδια του βήχα και του φταρνίσματος, με την προσωπική επαφή (π.χ. άγγιγμα χεριών), με το άγγιγμα μολυσμένων επιφανειών (π.χ. πόμολο πόρτας) και στη συνέχεια με το άγγιγμα του στόματος ή της μύτης, προτού κανείς πλύνει τα χέρια του, καθώς επίσης μέσω μολυσμένων κοπράνων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει προς το παρόν ότι ο μέσος αριθμός νέων λοιμώξεων ανά μολυσμένο άτομο είναι 1,4 έως 2,5 ασθενείς την ώρα που στην εποχική γρίπη κάθε ασθενής κολλάει κατά μέσο όρο 1,3 άλλα άτομα.

– Είναι όντως τόσο επικίνδυνος;

Μέχρι στιγμή έχουν καταγραφεί κατά μέσο όρο 4 θάνατοι για κάθε 100 κρούσματα, ένα ποσοστό δηλαδή του 4%, το οποίο δεν είναι τόσο υψηλό όσο το αντίστοιχο των ατόμων που μολύνονται από τον SARS και τον MERS. Μάλιστα, τα περισσότερα θύματα ήταν άνω των 60 ετών και είχαν ταυτόχρονα και άλλα προβλήματα υγείας άσχετα με τον ιό. Μέχρι στιγμής έχει καταγραφεί ο θάνατος ενός νεαρού υγιούς ατόμου. Ωστόσο, ακόμη οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι νωρίς για να κρίνουμε με σιγουριά τη φονικότητα του νέου κοροναϊού. Αυτό που φοβούνται περισσότερο οι επιστήμονες είναι μια περαιτέρω μετάλλαξή του που θα τον κάνει πιο ανθεκτικό και πιο φονικό.

– Ποια είναι η σχέση του με τον SARS και τον MERS;

Οι δύο προηγούμενοι ιοί, οι οποίοι ανήκουν επίσης στην οικογένεια των κοροναϊών, ήταν πιο φονικοί και προκαλούσαν σοβαρά συμπτώματα. Ο νέο κοροναϊος αν και έχει δώσει σοβαρά συμπτώματα και έχει προκαλέσει τον θάνατο, στους περισσότερους ασθενείς δίνει πιο ήπια συμπτώματα.

Ο SARS είχε ξεκινήσει και πάλι από την Κίνα το 2003 πιθανότατα ξανά από νυχτερίδες και είχε μολύνει περισσότερους από 8.000 ανθρώπους οδηγώντας στον θάνατο 774, δηλαδή περίπου έναν στους δέκα ασθενείς. Από την άλλη, ο MERS εμφανίστηκε στη Σαουδική Αραβία το 2012 και θεωρείται ότι «πήδηξε» στους ανθρώπους από τις καμήλες, ήταν ακόμη πιο φονικός, καθώς σκότωσε έναν στους τρεις ανθρώπους που μόλυνε (το 34%).

– Πώς θα προκληθεί πανδημία από τον νέο κοροναϊό;

Η πρόκληση μιας πανδημίας απαιτεί την ύπαρξη τριών βασικών προϋποθέσεων. Αρχικά, θα πρέπει να μολύνει αποτελεσματικά τους ανθρώπους, στη συνέχεια να αναπαράγεται μέσα στο ανθρώπινο σώμα και τέλος να μεταδίδεται εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να πληρούνται και οι τρεις αυτές προϋποθέσεις.

-Πού έχουν εντοπιστεί κρούσματά του;

Εκτός από την Κίνα, περιστατικά έχουν αναφερθεί σε άλλες χώρες της Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, το Βιετνάμ και η Σιγκαπούρη. Επίσης, κρούσματα έχουν σημειωθεί στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη έχουν καταγραφεί δύο μόνο κρούσματα στη Γαλλία.

Μέχρις στιγμής έχουν καταγραφεί παγκοσμίως περίπου 2.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα, ενώ έχουν πεθάνει 56 άνθρωποι, όλοι στην Κίνα.

Πραμόριτσα

Αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο παραπόταμο του Αλιάκμονα μετά το Βενετικό και έναν από τους ομορφότερους στην Ελλάδα. Είναι ο ποταμός Πραμόριτσα με το ιδιαίτερο φυσικό κάλλος που επί εκατοντάδες χρόνια στο ταξίδι του στη γρήγορη κατηφορική πορεία από την καρδιά του Βοΐου προς τα χαμηλά έχει διαβρώσει σε μεγάλο βαθμό τα βουνά, δημιουργώντας απότομες κοίτες γεμάτες γκρεμούς και πυκνά δάση. Οι πηγές του βρίσκονται ψηλά στον Αηλιά και στο Παλιοκριμήνι, ενώ η λεκάνη από όπου μαζεύει τα νερά του είναι τεράστια και πολύπλοκη και σε αυτήν οφείλεται και η ιδιόμορφη συμπεριφορά του.

Ο Πραμόριτσα κρύβει μοναδικούς θησαυρούς που αξίζει κανείς να ανακαλύψει, όπως είναι οι καταρράκτες του αλλά και τα γεφύρια του. Από τα πιο ωραία και γνωστά είναι της Χρυσαυγής και του Ανθοχωρίου.

Το μεγάλο γεφύρι της Χρυσαυγής ή το γεφύρι του Παλιομάγερου είναι χτισμένο πάνω από το Παλιομάγερο και παλιά συνέδεε τον οικισμό της Χρυσαυγής με τον Πεντάλοφο και το Δίλοφο. Σύμφωνα με την παράδοση, το γεφύρι κτίστηκε το 1854 με τη χορηγία ενός ληστή, του Νικόλαου Ζάμπρου από το Πολυνέρι Γρεβενών.

Σε μία καταδίωξή του από τα αποσπάσματα, δεν κατάφερε να περάσει το ρέμα που εκείνη τη μέρα ήταν πλημμυρισμένο και ζήτησε από τους Χρυσαυγιώτες να τον κρύψουν. Ως αντάλλαγμα χρηματοδότησε την κατασκευή του γεφυριού, και επιθεωρούσε το έργο κρυμμένος στον παρακείμενο νερόμυλο. Το γεφύρι βρίσκεται σε μια όμορφη τοποθεσία, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τον παλιό νερόμυλο που έχει ανακαινιστεί.

Το γεφύρι του Ανθοχωρίου είναι το μεγαλύτερο του Βοϊου, αλλά και το μεγαλύτερο σε μήκος πέτρινο γεφύρι της Μακεδονίας, φθάνοντας τα 49 μέτρα, ενώ το πλάτος του είναι 2,7 μέτρα. Το γεφύρι συνέδεε εμπορικά τα Γρεβενά με το Τσοτύλι και αποτελούσε πέρασμα για τα κοπάδια της Βόρειας Πίνδου που ξεχειμώνιαζαν στη Θεσσαλία.

Λέγεται αλλιώς και Γεφύρι Τσακνοχωρίου – όπως ήταν η παλιά ονομασία του Ανθοχωρίου – αλλά και Γεφύρι Πραμόριτσα. Πότε ακριβώς κατασκευάστηκε, παραμένει άγνωστο, όμως σύμφωνα με μαρτυρίες χτίστηκε πριν το 1770. Σύμφωνα με το θρύλο, χτίστηκε με τη χορηγία κάποιου μεγαλοκτηνοτρόφου.

Όταν αυτός προσπάθησε να διαβεί με το κοπάδι και την οικογένειά του τον ποταμό, μια απότομη και ορμητική ροή έπνιξε τη μονάκριβη κόρη του. Ο τραγικός πατέρας το θεώρησε σημάδι του Θεού που ήθελε να τον τιμωρήσει για την πλεονεξία του, γιατί η περιουσία του ήταν μεγάλη. Τη νύχτα είδε στον ύπνο του έναν άγγελο, ο οποίος τον πρόσταξε να κατασκευάσει ένα γεφύρι στο σημείο όπου πνίγηκε το κορίτσι.

Το γεφύρι επισκευάστηκε για πρώτη φορά το 1937 και μία δεύτερη στη δεκαετία του ’70, όταν και χαρακτηρίστηκε ως Διατηρητέο Μνημείο.

Γεφύρι Χρυσαυγής

Γεφύρι Ανθοχωρίου
Γεφύρι Ανθοχωρίου
Γεφύρι Ανθοχωρίου

Πίτες

Μπορεί τα ονόματα τους να μην είναι και τόσο εύηχα, ωστόσο από νοστιμιά σκίζουν…

Είναι οι Ελληνικές πίτες φτιαγμένες από την φαντασία των μαστόρων της όταν έπρεπε να ταΐσουν την φαμίλια εδικά σε περιόδους φτώχειας και ανέχειας

Γκιουλαμάς: Κρητική κοτόπιτα με απίθανη γέμιση.

Αποτέλεσμα εικόνας για κρητική κοτόπιτα

Εκτός από συκωτάκια πουλιών, περιέχει αρνίσιες καρδιές, σταφίδες, καρύδια, φουντούκια, κουκουνάρια και πολλά μπαχαρικά, όπως η κανέλα, το γαρίφαλο, το μοσχοκάρυδο, το κύμινο.

Γροθόπιτα: Βορειοηπειρώτικη κοτόπιτα με ρύζι, κρεμμύδια και φέτα.

pita

Μπατσαριά: Γιαννιώτικη λαχανόπιτα με τυρί και ξινόγαλο. Για την παρασκευή της ζύμης της χρησιμοποιείται καλαμποκίσιο αλεύρι.

Αποτέλεσμα εικόνας για μπατσαρια

Πλαστός: Γεια σου, Θεσσαλία! Πίτα από καλαμποκίσιο αλεύρι που γίνεται πολύ πηχτός χυλός και στον οποίο προστίθενται τα πράσα, το σπανάκι και η φέτα ή παραλλαγές τους. Ψήνεται όλο μαζί, ζύμη και γέμιση, σαν ενιαίο μείγμα.

Σχετική εικόνα

Γκιεσλεμέδες ή γκιουζλεμέδες: Μυτιληναίικα πιταρούδια που ψήνονται στο τηγάνι. Φτιάχνονται με σπιτικό φύλλο, μαλακή φέτα και αυγά.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γκιουζλεμέδες ή γκιουζλεμέδες:

Τυρόπιτα αβράκωτη: Μην πάει ο νους σας στο κακό. Απλώς αυτός ο τύπος τυρόπιτας δεν έχει φύλλο αλλά μόνο γέμιση. Φέτα, κεφαλογραβιέρα, γιαούρτι, αυγά και λίγο μπέικιν.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τυρόπιτα αβράκωτη

Κοθρόπιτα: Ο χαρακτηρισμός δεν αφορά τη γέμιση αλλά το σχήμα: με το τέλος της παρασκευής της πίτας οι νοικοκυρές φτιάχνουν από τα περισσεύματα της ζύμης ένα στριφτό στεφάνι -τον κόθρο- και το τοποθετούν στην επιφάνεια της πίτας σαν διακοσμητικό στοιχείο.Οι Ηπειρώτισσες το πήγαν ενα βήμα παραπέρα φτιάχνοντας την αριστουργηματική κρεατόπιτα

Αποτέλεσμα εικόνας για Κοθρόπιτα:

Μπατζίνα: Καρδιτσιώτικη κολοκυθόπιτα, «αβράκωτη» κι αυτή, που η σταθεροποίηση της γέμισής της επιτυγχάνεται με τη χρήση είτε αλευριού είτε φρυγανιάς.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μπατζίνα:
Μαμαλίγκα: Άλλη μια πίτα που δε φτιάχνεται με φύλλο αλλά με χυλό και μέσα σε αυτόν προστίθεται η φέτα. Αυτή τη φορά, από τη Λαμία.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαμαλίγκα:

Φλαούνα: Μεσολογγίτικο τυρόψωμο, από φέτα και ζύμη με μαγιά, η οποία θέλει φούσκωμα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Φλαούνα:

Ψιάντρα: Άλλη μεσολογγίτικη πίτα. Μια χορτόπιτα από σέσκουλα, καυκαλήθρες, ζοχούς και σπανάκι δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, αλλά μια χορτόπιτα που η γέμισή της έχει σκεπαστεί με κουρκούτι καλαμποκάλευρου είναι καλός λόγος για λέγεται …ψιάντρα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ψιάντρα:

Μπρικόπιτα: Αστείρευτη η φαντασία των Μεσολογγιτών σε ονόματα πίτας. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με κοτόπιτα. Με το ζωμό όπου έβρασε το πουλερικό φτιάχνεται μια κρέμα από καλαμποκίσιο και σταρένιο αλεύρι, στην οποία προστίθενται κρεμμύδια, αυγά και αλατοπίπερο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μπρικόπιτα:

Παπαυτιά: Μακεδονίτικα κιμαδοπιτάκια από ζυμάρι ψωμιού, το οποίο ανοίγεται σε φύλλο, κόβεται σε τετράγωνα κομμάτια και γεμίζεται με μοσχαρίσιο κιμά και κρεμμύδι. Έπεται τηγάνι και καυτό βούτυρο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Παπαυτιά:

Σαν λυσσασμένος σκύλος..

Χρόνια μας προειδοποιούσαω για αυτά που ήρθανε και συνεχίζουν να έρχονται. «Η οικονομική κρίση θα μετατραπεί και σε γεωπολιτική».

Η γεωπολιτική κρίση είναι εδώ.

Το πολιτικό κατεστημένο ενοχλήθηκε από το Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Και αντιδρά ετεροχρονισμένα.

Μετά από μισό αιώνα «κατευνασμού» όπου το ελληνικό πολιτικό σύστημα λειτουργούσε ως το διπλωματικό σώμα της Τουρκίας στην Δύση, η ώρα της αλήθειας έφτασε.

Και οι εφιάλτες περνάνε δολίως το δηλητήριο του «συμβιβασμού», δηλαδή της εκχώρησης τμημάτων της Ελλάδος.

Η Ελλάδα συρρικνώνεται σε όλα τα επίπεδα. Η Τουρκία επεκτείνεται. Απλά τα μαθηματικά αυτής της εξίσωσης.

Κι ο ελληνικός λαός βρίσκεται ακόμη σε ύπνωση. Ξορκίζει την τουρκική απειλή βλέποντας τουρκικές παραγωγές, κατώτερος των περιστάσεων και ντροπή της ιστορίας του ενώ οι απέναντι γαβγίζουν σαν λυσσασμένος σκύλος , μόνο που κατά πως δείχνει δεν το κάνουν για πλάκα ..

Κι ο πρωθυπουργός πετάει την Χάγη λες και υπάρχει οτιδήποτε που μπορεί να συζητηθεί με μια χώρα που ζητάει τα πάντα κι αν της είναι μπορετό θα τα πάρει.

Ας δούμε όλες τις πιθανές εξελίξεις:

1)      Κυρώσεις: Απίθανες από την ΕΕ ελέω Γερμανίας, δύσκολες από τις ΗΠΑ λόγω Τραμπ. Ακόμη κι αν συμβούν, απλά θα εξοργίσουν τον Ερντογάν απειλώντας να του αποστερήσουν την εξουσία καθώς η οικονομία ήταν αυτή που του επέτρεψε την πολύχρονη παραμονή σε αυτήν. Με την τουρκική οικονομία να έχει προβλήματα, ο επεκτατισμός είναι πλέον  βούτυρο στο ψωμί του και το κύριο έρεισμα της δημοφιλίας του.

2)      Άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων: Είτε λέγεται ΑΟΖ, είτε αιγιαλίτιδα ζώνη, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο με τα παραπάνω.

3)      Κατενάτσιο: Οποιαδήποτε καθυστέρηση δεν κερδίζει χρόνο για την Ελλάδα. Χάνει χρόνο. Τα εξοπλιστικά και η δυναμική σε κάθε επίπεδο είναι πλέον καταφανώς υπέρ της Τουρκίας.

Κάθε πιθανό σενάριο λοιπόν, κι επαναλαμβάνω, κάθε πιθανό σενάριο θα οδηγήσει σε αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας, με το μεταναστευτικό να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της.

Τα αδύνατα σημεία της Τουρκίας είναι τα προβλήματα που έχει στην οικονομία της κι ότι έχει δημιουργήσει ένα τουλάχιστον μη φιλικό περιβάλλον στην εξωτερική πολιτική και γεωπολιτική της.

Αποτέλεσμα εικόνας για λυσσασμένος σκύλος

Το δόγμα των δυόμισι πολέμων που έχει υιοθετήσει δεν είναι ρεαλιστικό.

Ακόμη κι έτσι, στη Συρία έκανε μισό πόλεμο και στη Λιβύη σκοπεύει να κάνει άλλον έναν μισό.

Της περισσεύει λοιπόν ενάμισος πόλεμος για  Ελλάδα/Κύπρο.

Η Κύπρος είναι ανοχύρωτη. Δεν υπάρχει κανένα ενιαίο αμυντικό δόγμα στην πράξη.

Αυτό σημαίνει ότι για οποιαδήποτε επιτελικό σχέδιο έναντι της Τουρκίας πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει κι ένα ακόλουθο για τα τουρκικά αντίποινα στην Κύπρο.

Τα θετικά; Ο πόλεμος δια αντιπροσώπων που σχεδιάζει η Τουρκία στην Λιβύη για να κρατήσει ζωντανή την κυβέρνηση της Τρίπολης και το δικό της νεοοθωμανικό όραμα, μπορεί να εξελιχθεί σε «κανονικό» πόλεμο με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Κι υπάρχει μια απειροελάχιστη πιθανότητα για ένα ελληνογαλλικό αμυντικό σύμφωνο που θα μπορούσε να είναι ισχυρότατος παράγοντας αποτροπής.

Η Ελλάδα πρέπει να κάνει τα πάντα για να ξηλωθεί τα νεοοθωμανικό παλτό σε τέτοιο βαθμό, ώστε όλες οι αντιπαλότητες που αυτό έχει δημιουργήσει να σηκώσουν κεφάλι.

Δεν γίνεται να θεωρεί κάποιος ότι η διπλωματία των όπλων που ασκεί η Τουρκία, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με διπλωματικά μέσα.

Είναι καθαρός παραλογισμός.

Έχουμε τους τρόπους να αντιμετωπίσουμε αρκετές από τις τουρκικές απειλές για λίγους μήνες ακόμη.

Πρέπει εμείς να διαλέξουμε τους όρους της κρίσης κι όχι να συρθούμε οπουδήποτε, είτε σε διεθνή δικαστήρια είτε σε πολεμικά μέτωπα με τους όρους της Τουρκίας.

Αν συμβεί το δεύτερο, αυτό θα είναι και το κύκνειο άσμα της χώρας.